zaterdag 5 september 2015

Beetje overvallen

Soms loopt het allemaal even anders dan anders, donderdag bleek ik afgesproken te hebben met een vriendinnetje.
Eerste oeps momentje, want mijn agenda was echt leeg.
Nouja ik had nieuw DSP voor de shares, dus hup die in de tas, trimmer erbij, dspzakjes en gaan.
Mijn avondje bloggen en mailen viel in het water, ga ik nog goedmaken met jullie!
Op de terugweg ging het alleen iets anders als gepland, ik reed bij mij in de straat de stoep op.
En voelde stiekum al dat er iemand achter mij reed, ik ging ervanuit dat het een van mijn buurjongens was, die doen dat wel vaker, stilletjes achter je aanfietsen om er vervolgens naast te komen en hey Buuf roepen.
Dus bij hun huis remde ik wat af en stapte af om even gedag te zeggen, maar toen ik opzij keek... Geen Bob of Cas maar een of andere gek met een mes...
En dat in je eigen straat, steenworp afstand van je eigen huis!
Hij wilde mijn tas en telefoon hebben, zou hij het DSP uit de shares dan ook zo mooi vinden?
Ik was zo dicht bij huis dat ik zoiets had van dat zijn MIJN spullen, die krijg je niet.
Niet mijn slimste actie ooit, maar ik zette het op een gillen, na 3 x Michel gillen kwam zowel Michel naar buiten als diverse buren
Dat knulletje schrok zich een ongeluk, waardoor zijn steekpoging gelukkig ook mislukte en hij vluchtte, maar zonder mijn tas en telefoon!
Nog geen tien minuten later stonden hier twee agenten voor een procesverbaal, helemaal top, al heb je het natuurlijk liever niet.
's Morgens ook alweer iemand aan de telefoon en een afspraak voor de aangifte gepland.
En tja, ook 's middags werd ik weer gebelt, recherche straatovervallen, hoe ik had geslapen, of ik me meer kon herinneren inmiddels en wat het actieplan was.
Je kan mij een hoop vertellen, oom Agent komt erg slecht over in de media, maar alle lof voor deze mensen.
Zo jammer dat je er pas achter komt als je ze nodig hebt.

Op wat schrik en een blauwe plek op mijn been heb ik gelukkig niks, mijn vader had het al over een engeltje op mijn schouder. Nouja, wellicht zat er op elke schouder wel 1
Gisteravond ben ik wel gewoon gelijk weer naar buiten geweest met Santo, mij krijgen ze niet zomaar klein.

Voor nu een fijne dag, doe geen gekke dingen! Wij gaan straks voor een "zen" momentje puppie knuffelen in Nieuwleusen. Vanavond zal ik mijn mailbox doorwerken en een rondje bloggen, er wachten nog een hoop kerstkaartjesop mijn reactie.

Groetjes!

6 opmerkingen:

Margo zei

Oh Judith, wat een akelig verhaal zeg ! Gelukkig heb je er verder niets aan overgehouden ! Ik heb het een keer meegemaakt dat er ineens een man in mijn eigen huis op de trap stond, hij was niet gewapend en had ook niets kwaads in de zin, was binnengeraakt om de garage was blijven openstaan en dacht waarschijnlijk dat hij in een of andere film zat. Ik heb hem buiten gezet, maar daarna wel met de daver op mijn lijf hoor ! De politie was ook in mijn geval echt helemaal super ! Heel lief en vriendelijk, ik kon alleen echt geen fatsoenljuke beschrijving van die kerel geven !
Je zal in het begin nog wel een beetje op je hoede zijn, maar het slijt wel hoor !
Veel sterkte !
Groetjes
Margo

Sarah zei

Wat een verhaal !! IK zou me even niet op mijn gemak voelen . Je hebt dat goed en dapper op gelost !! Liefs ☆ Sarah ☆

Je@net zei

Jeetje....wat een eng verhaal en wat zal je geschrokken zijn. Fijn dat het toch allemaal 'goed' afgelopen is.

Rosina zei

Zoooooo dat was schrikken ...wat een angstig verhaal Judith....dat er nog zulke straatschoffies rondlopen ...best wel eng....Je heb je er wel dapper doorheen geslagen ...heel knap om zo te gillen....Gelukkig toch goed afgelopen voor je....
groetjes
Rosina

Margot zei

Wauw! Wat heftig!

Ingrid zei

Oh wat erg en inderdaad als je al zo dicht bij huis bent, wat je heel veilig gevoel geeft. En dan zo een nietsnut die even je leven op de kop zet, goed dat je je er niet onder laat krijgen dat verdient die nietsnut niet.
Groetjes Ingrid